Η εξέλιξη του ανθρώπου...

Βλέποντας το μικρό μου κοριτσάκι να εξελίσσεται σε μικροσκοπικό άνθρωπο, μόνο δέος μπορώ να νιώσω....

Παρατηρώντας ένα τόσο δα πλασματάκι να προσπαθεί στην αρχή να γυρίσει μπρούμυτα μόνη της, μετά να κάθεται, στην συνέχεια να μπουσουλάει και στο τέλος να περπατάει, έφερα πολλές φορές στο μυαλό μου μια εικόνα που μας έδειχναν στα βιβλία της Ανθρωπολογίας (ναι...όταν πήγαινα εγώ δημοτικό υπήρχε κι αυτό το μάθημα), όπου ο πίθηκος εξελισσόταν σε άνθρωπο- κι εκεί μαγεύομαι από την αρχή με την ανθρώπινη ύπαρξη !

Τώρα προσπαθεί να μας μιλήσει και να επικοινωνήσει και οφείλω να ομολογήσω πως τα πάει πολύ καλά!! Επικοινωνεί έτσι κι αλλιώς εδώ και πολύ καιρό, αλλά τώρα γίνεται πιο εύκολα κατανοητή από εμάς...και χαίρεται πολύ! Μπαμπά,Μαμά, Γάκα (είναι το γάλα), Μαμ, Κάκα (είναι η γάτα) είναι λεξούλες που της λέει  εδώ και πολύ καιρό!! όπως κάθε βράδυ σχεδόν λέει "Μαμά...μαμ...ναν"!!

Τώρα προχωράει σε πιο δύσκολα πράγματα...προχθές είπε "αάω" στον μπαμπά της και είμαστε σίγουροι πως τόσες φορές που έχει ακούσει το "σ'αγαπάω", όπου να ναι θα μας το πει....

Με το τεντωμένο μικροσκοπικό της χεράκι σου δείχνει με τον δείκτη που θέλει να πάει και ουε κι αλίμονο αν δεν της δώσεις σημασία :D

Περιμένω με αγωνία και λαχτάρα- όπως και όλοι οι γονείς- την περαιτέρω εξέλιξη του παιδιού μας....και εύχομαι να είμαστε γεροί να την καμαρώσουμε όπως εκείνη θα γουστάρει!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη

Η μαμά

Διαγωνισμός: Ενημερωθείτε και Κερδίστε ένα κάθισμα αυτοκινήτου BeSafe iZi Combi Isofix από το trikiklo.com

Είναι πολύ σημαντικό να είμαστε ΣΩΣΤΑ ενημερωμένοι για την ασφάλεια των παιδιών μας στο αυτοκίνητο!

Ξέρατε πως το ανάποδο κάθισμα ("rare facing"- δηλαδή το παιδί να βλέπει πίσω) είναι 5 φορές ασφαλέστερο από τα καθίσματα που κοιτούν μπροστά;

Το trikiklo και η BeSafe σε συνεργασία πάντα με την Ολίβια και το Είμαι Μαμά, μας ενημερώνουν και μας χαρίζουν ένα κάθισμα Izi Combi Isofix.

Δείτε την σχετική ανάρτηση στο Είμαι μαμά και λάβετε μέρος και στον διαγωνισμό.

Καλή ενημέρωση πρωτίστως και Καλή επιτυχία φυσικά!

Ο διαγωνισμός "τρέχει" μέχρι τις 13 Μαρτίου 23:59.

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν από το Είμαι μαμά στις 14 Μαρτίου!

Και πάλι καλή επιτυχία

Η μαμά

Ευχαριστούμε Mamma El

Η Mamma El έχει ένα από τα πιο όμορφα και καλογραμμένα blog στον κυβερνοχώρο !


Και είναι ΜΕΓΑΛΗ μας τιμή να μας βραβεύει μια τόσο γλυκιά μανούλα!!


Ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην Mamma El για το όμορφο βραβείο της!

Φιλιά Πολλά

η μαμά

Χαρταετός....

...θυμάμαι πέρσι τέτοια εποχή, σκεπτόμασταν πως του χρόνου θα πετάμε χαρταετό παρέα με το παιδάκι μας! Και ήρθε το φέτος! Και ναι, θα πετάξουμε χαρταετό και είμαστε ενθουσιασμένοι!

Αλήθεια πως προέκυψε το έθιμο αυτό; 

Ψάχνοντας για λίγο στο ιντερνετ βρήκα το παρακάτω άρθρο :

Κάθε καθαρά Δευτέρα συνηθίζουμε να εφορμούμε σε κάποιο κοντινό ή μακρινό μέρος εφοδιασμένοι με τον χαρταετός μας, με στόχο να τον πετάξουμε πιο ψηλά από κάθε άλλον στην περιοχή. Το έθιμο αυτό πιστεύετε ότι προέρχεται από ανατολικούς λαούς.

Στους λαούς αυτούς η τεχνική έχει εξελιχθεί πολύ με αποτέλεσμα να κοσμούν τους χαρταετούς του με δράκους, φλόγες και άλλα παρόμοια σχήματα. Συνήθως το έθιμο συνοδεύεται (στην ανατολή) με προσευχές και ύμνους προς τους Θεούς, με στόχο να διώξουν τα κακά πνεύματα ή την κακιά τύχη.

Ο πρώτος χαρταετός πιστεύετε πως κατασκευάστηκε στην Κίνα το 1000π.Χ. αν και η πρώτη γραπτή μαρτυρία είναι για τον 4ο αιώνα π.Χ. Στην συνέχεια οι Κινέζοι πέρασαν σε πρακτικές εφαρμογές των χαρταετών. Συγκεκριμένα είχε βάλει έναν διαγωνισμό για τον πρώτο που θα κατάφερνε να πετάξει με έναν χαρταετό (αν και όχι φτιαγμένος από χαρτί), όπου ο νικητής θα κέρδιζε την ελευθερία του.

Σε νεότερα χρόνια, οι χαρταετοί χρησιμοποιούνταν και για κατασκοπευτικούς σκοπούς σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις των αντιπάλων. Ταυτόχρονα, τοπογραφικές πτήσεις εκτελούνταν από Κινέζους για να υπολογίσουν την ακριβή τοποθεσία του παλατιού το οποίο ήταν απόρρητο στην Κίνα της εποχής εκείνης.

Και στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν δείγματα χαρταετών. Ο Αρχύτας έκανε μελέτες πάνω στις πτήσεις χαρταετών, τις οποίες αργότερα συμβουλεύθηκε ο Γαλιλαίος. Επίσης, αγγειογραφίες της εποχής εκείνης (4ος π.Χ. αιώνας) δείχνουν νεαρά να πετάει χαρταετό.

Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές αναφορές στους χαρταετούς, αλλά όλες μετά το 1400 μ.Χ. Πιο συγκεκριμένα, πιστεύετε ότι στην Ευρώπη ήρθε ο χαρταετός από την Ασία, έπειτα από την επίσκεψη Χριστιανών μοναχών.

Είναι αρκετά εύκολο να κατασκευάσεις ένα χαρταετό, αλλά χρειάζεται αρκετή υπομονή! Καλή διασκέδαση.

Πηγή: http://www.matia.gr/7/77/77_1_9.html 

Καλή διασκέδαση λοιπόν!!

Καλό βράδυ

Η μαμά

Καλές Γιορτές σε όλους!

Έχω μέρες να γράψω κι έχω τόσα να πω, αλλά ετοιμάζει ο μπαμπάς μας μια έκπληξη για το κοριτσάκι μας και τον βοηθάω, την οποία ελπίζουμε να έχουμε έτοιμη αρχές του νέου χρόνου!

Βλέπετε με τις δουλειές και το μωρό, είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι ελεύθερες μας ώρες! Αλλά δεν παραπονιόμαστε! Έχουμε το κοριτσάκι μας και αυτό μας φτάνει!

Καλές γιορτές θέλω να ευχηθώ σε όλους, με υγεία, χαμόγελα και πολλές πολλές αγκαλιές!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη

Η μαμά!!!

Το πρώτο μας ταξίδι με αεροπλάνο...

.....την Παρασκευή η Μαρκέλλα και η μαμά θα "πετάξουν" για Θεσσαλονίκη!!

Έχω λίγο άγχος για τις αντιδράσεις της μικρής στο αεροπλάνο, αλλά μιλώντας και με άλλες μαμάδες που έχουν ταξιδέψει με τα νινάκια τους σε πολύ μικρότερη ηλικία, έχω καθησυχαστεί κάπως!

Γενικά είναι ένα πάρα πολύ καλόβολο παιδάκι! Βόλτα να είναι και δεν καταλαβαίνει τίποτα!

Καλό μας ταξίδι και θα σας κρατήσουμε παρέα και από την νύφη του Θερμαϊκού!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη!

Η μαμά!

lourdi ευχαριστώ κι εγώ με την σειρά μου!!

Η lourdi με συγκίνησε πάρα πολύ!

Μας έδωσε το πρώτο μας βραβείο!!

ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΒΡΑΒΕΙΟ!!! γιούπι!!!

Τι δεν με πιστεύετε? Για δείτε.......

Πολυτεχνίτισσα

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ....υπόσχομαι πως θα βάλω και την φωτογραφία από το δικό μου τριανταφυλλάκι!!

Να είσαι καλά!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη

Η μαμά!

Πολύτιμα "Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα"

20 συναπτά έτη σκληρής δουλειάς και ποτέ μα ποτέ δεν χαιρόμουν τόσο, όταν ερχόταν Σαββατοκύριακο!

Όποτε φτάνει Πέμπτη απόγευμα, δεν βλέπω την ώρα να  ξημερώσει η Παρασκευή !!!

Το δε πρωινό της Παρασκευής, νομίζω πως η κόρη μου, μου χαρίζει το ΠΙΟ γλυκό της χαμόγελο!!! Δεν βλέπω την ώρα να σχολάσω και να έχω 2 1/2 γεμάτες μέρες με το παιδί μου και τον άντρα μου!

Είμαι κι εγώ από τους ανθρώπους που για να κερδίσουν έναν αξιοπρεπή μισθό, έχω δουλέψει άπειρες παραπάνω ώρες αμισθί και έχω "ξεχάσει" να πάρω πολλές καλοκαιρινές άδειες, χωρίς ποτέ να παραπονεθώ!

Από τότε που γεννήθηκε όμως η Μαρκέλλα και επέστρεψα στην δουλειά (3 μηνών ήταν το παιδάκι μου), δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω σπίτι! Δυστυχώς δεν μπορώ να σταματήσω από την δουλειά (ρημάδια λεφτά) αλλά δεν σας κρύβω πως υπάρχουν πολλές "ιντερνετικές"δουλειές  που μπορείς να κάνεις από το σπίτι και να πληρώνεσαι επιτόπου! Κάποιοι μάλιστα κάνουν μόνο αυτή την δουλειά και ζούνε ολόκληρη την οικογένεια! Ο μπαμπάς μας (εκείνος κι αν κάνει σκληρή δουλειά) είναι αυτός που προσέχει την Μαρκέλλα όσο εγώ λείπω στο γραφείο! (δουλεύουμε εναλλάξ...πρωί εγώ...βράδυ εκείνος).Ακόμη το ψάχνω με τις "ιντερνετικές"δουλειές...και θα την βρω την άκρη!

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν οι στιγμές που συναντόμαστε και οι 3 στο σπίτι είναι λίγες και πολύτιμες!!

Γι αυτό και τα Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα μας είναι τόσο πολύτιμα!!

Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε με πολλές πολλές αγκαλιές!!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη 

Η μαμά!

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1980...πως μεγαλώσαμε!!

Μου το έστειλε η αδερφή μου με mail...δεν ξέρουμε ποιος είναι ο συγγραφέας αυτού του κειμένου....αλλά ότι λέει είναι πέρα για πέρα αληθινό!! Βέβαια έχουν αλλάξει πολλά από τότε....

Αφιερωμένο σε όλους μας!!!

                               

"H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε... Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.  Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή... Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί..  Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».  Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά..  Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα.  Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.  Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.  Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει.  Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα..  Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.  Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο.  Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.  Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet.  Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε..  Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.  Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας.  Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα..  Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.   Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.  Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το!  Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.  Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...."

Ανακαλύπτοντας τον κόσμο των μπλογκ…..

…..οφείλω να ομολογήσω πως σε λίγο καιρό θα είμαι από τις φανατικές του είδους!!
Είναι ωραίο τελικά να βάζεις τις σκέψεις σου σε “χαρτί”!!
Δεν είναι και τόσο περίπλοκο όσο έδειχνε!!Χιλιάδες προγράμματα και βοηθήματα στο διαδίκτυο μπορούν να σου λύσουν πάρα ΜΑ πάρα πολλές απορίες!!
Μεγάλο εργαλείο το διαδίκτυο τελικά!! Το διαπιστώνω για ακόμη μια φορά!
Αναρωτιέμαι πως θα είναι άραγε ο κόσμος όταν η κόρη μου έχει την δική μου ηλικία…πόσο προηγμένη τεχνολογία θα δει!!!
Πότε επιτέλους θα μπορούμε να διακτινιστούμε ;;;
Ε ;;;;;;