Ξέρω πως έχω πολύ καιρό να γράψω, αλλά η υποφαινόμενη εργαζόμενη-μαμά τρέχει, σαν πολλές πολλές άλλες, και όπως ήδη ξέρετε από που αφαιρεί μια μαμά χρόνο για να κάνει όλα όσα χρειάζονται; Από τον "δικό" της φυσικά! χαχα!
Το κοριτσάκι μου έχει κάνει πράματα και θάματα από την τελευταία φορά που "ήμουν εδώ"!
Ανεβαίνει καναπέδες, κατεβαίνει καναπέδες, της λες "πάμε για πάνα" και σαν μικροσκοπικός κοντορεβυθούλης μας ακολουθεί μέχρι το δωμάτιό της και ανεβαίνει στον καναπεδάκο της και περιμένει την αλλαγή πάνας με τα μωρομάντηλα στο χέρι για να μας τα δίνει ένα ένα να την καθαρίσουμε! (βέβαια δεν σταματάει να βγάζει αν δεν της τα πάρουμε από τα χέρια, αλλά αυτό δεν έχει καμία μα καμία σημασία! χαχα!)
Τρώει πια σαν μεγάλο παιδί και θυμώνει αν στο πιάτο της δεν υπάρχει ότι και στο δικό μας! Οπότε κι εμείς της κάνουμε μια "ποικιλία" από τα δικά μας, της δίνουμε το πιρουνάκι της ή το κουταλάκι της ανάλογα, εκείνη πετάει κάτω το πιρούνι ή το κουτάλι και απολαμβάνει το φαγητό της - σαν κανονικό παιδάκι - με τα χέρια! Μαζί της βέβαια, τρώει και το καρεκλάκι της και το πάτωμα και ο γάτος (που "μαζεύει" ότι έχει ρίξει κάτω)!
Και πολλά άλλα κάνει, αλλά θα με περάσετε για πολύ ψώνιο μαμά (όχι ότι δεν είμαι ε;)έτσι και συνεχίσω να τα λέω σε αυτήν την ανάρτηση! Επιφυλάσσομαι για τις επόμενες! :D
Το καλύτερο όμως - που εγώ βλέπω στο παιδί μου έτσι;-είναι η σχέση αυτή που έχει αναπτύξει με τα ζώα! Γάτες, σκύλους, χελώνες, σαλιγκάρια.....όποιο κι αν είναι αυτό το "ζώο"!!!
Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις το παιδί σου να είναι τρυφερό και στοργικό σε άλλες ζωντανές ψυχές! Ειδικά αν είναι μόνο 13 μηνών!
Μαρκέλλα μου, σου εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να παραμείνεις έτσι στοργική και τρυφερή μέχρι τα βαθιά σου γεράματα, αλλά και να πάρεις στην ζωή σου πολύ στοργή και τρυφερότητα....ειδικά από αυτούς που δεν έχουν καμία "υποχρέωση" να στην δώσουν! Εγώ και ο μπαμπάς θα είμαστε πάντα "ΕΔΩ"!!!! Σ αγαπώ πολύ πολύ κοριτσάκι μου!
Η μαμά-Σοφία









